Windhonden rennen

Windhonden jagen door wild met hun ogen op te sporen, het met hoge snelheid te achtervolgen en het te vangen en te doden. Hun nutsfunctie kunnen ze in onze contreien niet meer in de praktijk uitoefenen omdat deze manier van jagen hier verboden is. De Friese Windhond is op deze manier verloren gegaan.
Veel Windhonden worden momenteel puur als gezelschapsdier gehouden. Maar via de windhondenrensport kunnen eigenaars hun windhonden nog wel de mogelijkheid bieden om de aangeboren werkcapaciteit ten toon te spreiden. De Commissie voor de Windhondenrensport heeft namens de Raad deze sector onder zijn hoede.
Nederland kent momenteel 12 verenigingen. Een aantal hiervan hebben geen eigen renbaan en een deel daarvan houdt zich bezig met coursing.
Baanrennen en coursing bootsen de jacht na door de honden een mechanisch voortgetrokken kunsthaas voor te houden. Bij het baanrennen lopen de honden over gras of zand die doorgaans de vorm heeft van een atletiekbaan. Coursen vindt voornamelijk plaats in het vrije veld, waarbij het vel een paar hoeken maakt en het geheel wat natuurgetrouwer de jacht op een haken slaande haas nabootst. De coursingverenigingen houden hun wedstrijd op verschillende terreinen.
Het baanrennen kent drie officiële afstanden. De 280 meter voor alle windhonden rassen, de 350 meter die vooral wordt gelopen door de whippet en het Italiaanse windhondje, hoewel ook de andere rassen soms op deze afstand starten en de z.g.. lange baan met een lengte van 475 meter, hier lopen hoofdzakelijk de Greyhound, Afghaan, de Galgo en de Saluki. Coursing kan door alle windhondenrassen worden beoefend.
Windhondenrennen in Nederland is een sport die op amateurbasis wordt bedreven, om windhonden de kans te geven het werk waar ze geschikt voor zijn en hun bazen een leuke hobby te bieden.

Het wedstrijdseizoen loopt van eind maart tot in november. In Nederland vinden er vrijwel elk weekend 1 of 2 baanwedstrijden plaats.
Coursingwedstrijden worden zo’n acht tot tien maal per jaar georganiseerd.
De twaalf verenigingen dienen bij de Commissie aanvragen in om wedstrijden te mogen organiseren. Op basis daarvan stelt de Commissie de jaarlijkse Renagenda en Coursingagenda vast en wijst keurmeesters aan de wedstrijden toe. Deze functionarissen zijn opgeleid door de commissie en treden ter plaatse namens de Commissie op. Zij zien er op toe dat de honden volgend de regels lopen en stellen de uitslag officieel vast. Bij het rennen wordt de finish van de honden per video geregistreerd, bij het coursen worden door de keurmeesters een puntensysteem gehanteerd.
Tijdens een baanwedstrijd lopen er per ronde van hetzelfde ras en geslacht, maximaal zes honden samen. Starten kan in principe geschieden in drie klassen, van C-klasse (langzamere) tot A-klasse (snelste), in de praktijk worden deze klassen alleen gebruikt door de Whippet.
Een wedstrijd verloopt door middel van een afvalsysteem vanuit de serie, via een halve finale naar de finale. De honden die de finale halen moeten drie tot maximaal vier keer per dag lopen. Het wedstrijdreglement voorziet in rusttijden en een dierenarts ziet toe op de conditie.

Bij een coursingwedstrijd lopen van hetzelfde ras twee honden samen, elke hond loopt twee maal op een dag, de door de keurmeesters toegekende punten bepaalt de einduitslag.

Kampioenschappen
Een maal per jaar organiseert de commissie in samenwerking met een der verenigingen het Nederlands Kampioenschap op de korte (280 en 350 m), lange baan (475 m)en coursing. De winnaars per ras, reu en teef, verwerven de titel Nederlands Renkampioen of Nederlands Coursingkampioen met jaartal, mits de competitie heeft plaats gevonden tussen minimaal 6 honden. Er is dus maar 1 keer per jaar de mogelijkheid om deze titel te halen, en het is duidelijk dat deze felbegeerd is.
Jaarlijks vindt er een FCI-Europees Kampioenschap baanrennen en coursing en een FCI-Wereld Kampioenschap baanrennen plaats.

Voor deelname aan het Europees Kampioenschap vindt er een selectie plaats. Ieder land vaardigt de 6 beste honden per ras en geslacht uit.
Bij het baanrennen vind er de dag ervoor een vriendschapsren plaats waarbij er per land 12 honden per ras en geslacht worden geselecteerd.

Sport en hobby,

De renwereld is een kleine wereld. Het aantal actieve eigenaars zal rond de duizend liggen. Het aantal inschrijvingen op evenementen vertoont de laatste tijd een licht
dalende tendens, mede vanwege dure benzine, zo wordt verondersteld.
Maar dat laat onverlet dat het rond de wedstrijden vaak een gezellige boel is. Wie een caravan of camper heeft vertrekt vaak al vrijdag richting de renbaan. De verenigingen hebben meestal ruime parkeerplaatsen waarop prettig toeven is tussen geestverwanten.
Het verblijf bij de renbaan wordt nuttig gebruikt om volwassen honden aan hun conditie te laten werken en ook om jonge honden te trainen. Want wedstrijden lopen op de baan is wel iets waar een hond aan moet wennen: de baan zelf, het korfje op zijn snuitje, het dekje, het starthok, het rennen met andere honden.